కవితా సంపుటి

A voice of little woman

about

Hello! I’m Rajini Gajjela, a seeker of words, a wanderer of emotions, and a heart that finds its home in poetry. I carry with me stories — of longing, of strength, of silence, and of sunshine. By profession, I work in the world of IT support, but by passion, I’m a lover of languages, especially Telugu, my soul’s first language. My journey into the world of literature is not just an escape, but a return — to who I am, to where I belong. Kavithaa Samputi is my sanctuary — a space where every poem is a piece of my heart, every thought a thread of my truth. I write from my heart where it feels too much, love too deep, and dream too wild. I believe that even the softest voices can echo across time. And here I am, letting my voice find you — in words, in verses, in silences between the lines Welcome to my World

Posts

    • ఏది కష్టం…?

      నాకొక పాతికేళ్లు వచ్చాక నాన్న దగ్గరికెళ్ళి..
      “కష్టంగా ఉంది నాన్న” అని చెప్పాలనిపించిన్నప్పుడు,
      నాలోపలి నుండి నాకొక స్వరం వినిపించింది

      “ఏదమ్మా కష్టం…

      పదిహేనేళ్ళ వయసులోనే జీవితంలో ఏదో సాధించాలని
      పొట్టచేతపట్టుకుని బయల్దేరిన
      ఓ కుర్రాడి పట్టుదల కన్నానా…!

      తనతో పాటు వెనుకబడిన సమాజం మారాలని,
      ప్రగతి పథంలో పయనించాలని,  
      బాల కార్మికుల కోసం   ఓ యువకుడు చేసిన నిరంతర పోరాటం కన్నానా…!

      ఇబ్బందులు ఎన్ని ఎదురైన  పట్టు  విడువకుండా,
      ప్రయత్నమే శ్వాసగా సాగిన
      ఓ  మామూలు మనిషి కడగండ్ల కన్నానా..!

      ఇద్దరయ్యి ఇరవయ్యేళ్ల వయసులోనే
      అరవయ్యేల జీవిత పాఠాలని నేర్చుకున్న
      ఓ సాధారణ వ్యక్తి ఇక్కట్ల కన్నానా …!

      ముప్పై యేళ్ళొచ్చేసరికి,
      భగవంతుడు భరించమని ముగ్గురు ఆడపిల్లలనిస్తే…
      బరువుగా కాకుండా బాధ్యతగా స్వీకరించి,
      సమాజం యొక్క మాలిన్యం అంటకుండా,
      సంఘంలో తన గౌరవం పెరిగేలా పెంచిన…
      నలబైయేళ్ల ఒక మధ్యతరగతి తండ్రి త్యాగం కన్నానా…!”



      అంత గొప్ప వ్యక్తికి కూతుర్నైన నేను,
      ఇంత చిన్న కష్టానికి చెమ్మగిల్లితే ఎలా అని,
      కళ్ళు తుడుచుకుని, కవిత ముగించుకున్నాను.

      ✍🏻 Rajini Gajjela

    • అమ్మ…

      నీ గురించి రాయడానికి నేనెంత
      నీ ప్రేమ ముందు నా ఈ పదాలెంత

      నా కలానికి  చెప్పా కవితలా కూర్చమని మాటలని
      నీకై నా చిన్ని చిన్ని పదాలని

      కలలు నావే అయినా కన్నది నువ్వని
      ఆ కలల తీరం చేరింది నేనే అయినా
      నావలా నన్ను నడిపింది నీ నుండి వచ్చిన ధైర్యం అని

      ఈ ప్రయాణంలో నాకోసం నువ్వు దాటిన సంద్రాలెన్నో
      నన్ను సముద్రాలు దాటించడానికి
      నువ్వు తట్టుకున్న అలజడులెన్నో

      నా సంతోషానికై నువ్వు కార్చిన కన్నీరెంతో
      నా ఎదుగుదలకై నువ్వు భరించిన ఎడబాటెంతో

      అవి ఎవరికీ కనిపించవు నీ కొంగు చివరి అంచుకి తప్ప

      ఏదేమైనా, ఎప్పటికీ  చెరిగిపోకుండా
      కష్టాల్లో నా ముఖంపై ఉండే చిరునవ్వు నీదే
      కృంగిపోకుండా నా గుండె లోపల ఉండే తెగింపు నువ్విచ్చిందే

      ఙ్ఞానం, గుణం, ధైర్యం నువ్వు నాకిచ్చిన అస్త్రాలైతే,
      వాటినుంచి నేను గెలిచిన ప్రతి యుద్ధపు గెలుపు నీకే సొంతం, అంకితం…

      ✍🏻 Rajini Gajjela